Home | Contact | Meer weten? Uw gastheer is Arjen Snijder  +31(0)6 2525 6225.  Loneresweg 27, 9409 TL Loon

In dit blog post ik regelmatig ervaringen

en belevenissen als gastheer Bed en Breakfast AdamsAppel in het Drentse Loon.

 

Hartelijke groet, ArjenAdamsAppel

Hij klopt, hij veegt en hij zuigt. Blogpost van Arjen Snijder over het schoonmaken van een Bed & Breakfast.
Ruteketuur of lellebellevaar? Blogpost Arjen Snijder voor Bed & Breakfast AdamsAppel in Drenthe.

Blog Bed en Breakfast AdamsAppel

 

Zondag 16 april 2017

 

Decoratie-eekhoorn

 

Het is april en de zon komt op. Buiten is het gras bedekt met rijp want het was vannacht koud. Erg koud voor deze tijd van het jaar zodat er gerede twijfel bestaat of de rode bloesem van de Notarisappel het overleefd heeft.

 

De gasten van dit weekend zijn op en schuiven de zware verduisterende gordijnen opzij. Ze zijn in afwachting van het ontbijt op de kamer en krijgen dit zonnebad gratis en voor niets erbij.

 

Het uitzicht aan de oostkant van het huis is fenomenaal. In de verte kijk je uit op de boswal die de natte landen van de Drentsche Aa begrenzen. De linkerkant biedt uitzicht op de grote eikenbomen van de tweede Loner brink en de akkers en weidevelden in de coulissen erachter.

In het tegenlicht van dit uur van de dag kan de fel oranje verschijning van onze eekhoorn je niet ontgaan. Met snelheid en gemak gaat hij van tak naar tak. Of als de boomtoppen elkaar niet raken neemt het diertje de route langs de grond. Vertikaal omhoog langs de ruwe stam van de boom bewijst de behendigheid van deze acrobaat.

Ik presenteer het ontbijt. De korte conversatie gaat over de zon en het uitzicht. De eekhoorn was gespot en is daarna onderwerp van gesprek. Blijdschap en dankbaarheid voor het verblijven op zo’n stek in Drenthe is wat ik ontvang. Voor wie het nog niet wist is dit wat het gastheerschap van een B&B zo leuk maakt.

Ik maak me uit de voeten en bedank mijn eekhoorn. Met zijn aanwezigheid en manouvres is het decor van het Drents platteland compleet.

 

 



woensdag 19 oktober 2016

 

Klederdracht

 

Walnoten kletteren met veel lawaai via het pannendak uit de boom. Bladeren hopen zich op in de hoeken van het terras en op het brinkje aan de overkant haast een eekhoorn zich van de grond naar de dichtstbijzijnde eikenboom. Het is herfst in Loon.

 

Ik schenk warme melk op een prutje van cacao, suiker en room. Met een kop chocolademelk in de hand is het nu tijd voor even niks en niets. Gedachten dwalen af naar de vele ontmoetingen en contacten met gasten die dit jaar genoten van een verblijf in Bed&Breakfast AdamsAppel. Logeren in Loon diende als uitvalsbasis voor een korte vakantie, het bezoeken van familie of vrienden of het ervaren van kunst in het museum of in de vrije natuur. Of er werd gewoon comfortabel overnacht om in de buurt aan het werk te zijn.

 

Ik roer mijn beker nog een keer door en bedenk dat ik weet wat het gastheerschap zo leuk maakt. Contact met mensen uit binnen- en buitenland is echt speciaal. Het is bijzonder om deze plek en deze omgeving te kunnen delen met gasten die het weten te waarderen. Maar waar het voor mij echt om gaat, is de wederzijdse humor met veel hilarische momenten tot gevolg.

 

Met een laatste slok leeg ik mijn beker. Ik herinner me die zondagmorgen in augustus. Witte schommelstoelen staan op het gazon. Mijn bezoek heeft zich compleet met weekendkrant geïnstalleerd. Het is tijd voor het presenteren van het ontbijt. Ik heb me voor de gelegenheid keurig gekleed en een lang blauw linnen schort voorgeknoopt. Met een dienblad vol gelukt lekkers loop ik richting mijn gasten. Vanuit de verte word ik al enthousiast toegeroepen: ‘Ach wat leuk, een gastheer in klederdracht!’

 

 

 woensdag 10 juni 2016

 

Bajes voor dames

 

Beken het maar Snijder. Dat abonnement op Netflix is natuurlijk niet alleen bedoeld als extra service voor je gasten. Het is vast geen straf om zelf af en toe lekker te ontspannen bij een fijne film of een onderhoudende serie.

 

Oké, ik geef het toe. Kijken op het moment dat het mij past en kunnen kiezen is de kracht van streaming video on demand. Als beginnend Netflixer heb ik eerst alle zoete, romantische films bekeken die je maar kunt bedenken. Vervolgens in een paar weekenden de serie New Girl gedraaid en me vermaakt met Jess en haar roommates Nick, Schmidt en Coach. Daarna heb ik in hoog tempo 62 afleveringen van Breaking Bad bewonderd en bejubeld. En heb ik op aanraden van mijn kinderen alle seizoenen van Homeland de revue laten passeren.

 

Orange is the New Black

Op dit moment kijk ik Orange is the New Black. Een serie over een nette blondine die wegens een misstap in haar jonge jaren, in de Litchfield Penitentiary in New York is verzeild geraakt. Ik neem aan dat het er in de echte bajes voor dames een stuk ongezelliger aan toe gaat. Want het is moeilijk te geloven dat er onder de gevangen gehouden vrouwen, tijd en ruimte is om op deze schaal de liefde met elkaar te bedrijven.  Voor wie het weten wil… bloot en intimiteit worden on-amerikaans expliciet in beeld gebracht. En de soundtrack trakteert op het nummer I Don’t Give A Fuck van Boss. Een liedje dat wegens compromitterend taalgebruik niet op YouTube te vinden is.

 

Nu ik toch mijn bekentenis afleg geef ik maar gelijk volledige openheid van zaken. Ik zet het volume van Orange wat zachter. Ik vertik het om de gordijnen dicht te doen om het zicht vanaf de straat op mijn tv onmogelijk te maken. Maar moet bekennen dat ik hoop dat Loon het laatste rondje met de hond al heeft gemaakt. Het is namelijk een serie. Een serie uitgebracht door Netflix en bedoeld voor mijn gasten. Dat u het weet.

 

 

 

vrijdag 27 maart 2015

 

Wilma en Leo

 

Die ochtend maak ik rond negen uur ontbijt voor Wilma en Leo. Met een plank vol lekkers betreed ik de zonnige kamer. Mijn gasten hebben zelf thee gezet en de tafel is gedekt. Ik parkeer het ontbijt tussen de bordjes en het bestek. Met een ‘eet lekker’ denk ik me beleefd en correct uit de voeten te kunnen maken. Maar nee het loopt anders. Wilma stelt de vraag waarom ik mijn B&B AdamsAppel heb genoemd. Ik neem uiteraard even tijd om uitleg te geven.

 

‘Vanuit het raam bij het bed zie je de contouren van de oude appelboom. Deze boom is nu nog in volledige rust. Maar met een paar weken is er blad en kort daarop volgt de witte bloesem.’

 

Ik heb aandacht en maak mijn verhaal af. ‘Het is een Groninger Kroon met een hoge stam en volledig zelfbestuivend. Een mooie zomer met veel zon én voldoende vocht betekent een overvloedige oogst van sappige geelgroene appels. Wanneer de vruchten groot en rijp zijn kun je ze rond de boom op de grond horen ploffen. Dan is het tijd om te oogsten en sap te maken of taart te bakken’.

 

‘Of om er lekker van te kluiven’ vult Wilma aan. Leo knikt bevestigend. ‘Appel is verklaard en Adam uit de naam dat ben jij’ zegt Leo.

 

‘Klopt ja. Ik woon in dit witte huis met rode pannen. Dit schitterende huis gelegen op de es met uitzicht op het meanderend Loonerdiep en het Ballooërveld. Dat huis en dat uitzicht wil ik graag delen met mensen die het weten te waarderen. Prettig kennis te maken’.

 

Dezelfde ochtend vertrekken Wilma en Leo. Ze hebben een flinke rit voor de boeg. De zon schijnt en Drenthe is passé.

 

 

maandag 2 maart 2015

 

U spreekt met de gemeente


Begin januari stuurde ik een e-mail aan het Klant Contact Center van mijn gemeente. De strekking van de tekst was dat ik graag op de hoogte gesteld wilde worden hoe de afdracht van toeristenbelasting aan de gemeente in zijn werk zou gaan. Ik kreeg binnen exact zes minuten reactie van het Center dat mijn vraag was doorgestuurd. En werd mij beloofd dat ik er snel meer van zou horen. Ik was diep onder de indruk van deze accuratesse en hulpvaardigheid.

 

Heffingsambtenaar

Maar het werd nog gekker. Want binnen een paar minuten na deze mailwisseling ontving ik een belletje van de heffingsambtenaar. ‘Goedemiddag, u spreekt met de gemeente afdeling heffingen… ’ Op een uiterst correcte en vriendelijke wijze kreeg ik antwoord op mijn vraag. En niet geheel onbelangrijk gaf de ambtenaar het bedrag van de heffing per overnachting door. ‘In januari van het volgend jaar moet u uw administratie 2015 overleggen en de belasting over dat jaar in zijn geheel betalen’. Met groot genoegen streepte ik een punt van mijn actielijst door.

 

Kritische noot

Voordat we de vlag hijsen over de relatie gemeente en ondernemer, is het nu tijd een kritische noot te plaatsen. Want mijn actielijstje is nog niet in zijn geheel afgestreept. En lopen er nog wat zaken bij de gemeente die of totaal niet zijn beantwoord of bijna dreigden te verzanden in een te lange mailwisseling tussen diverse afdelingen en ondergetekende. Niets ernstigs hoor maar toch dringt zich de vraag op waarom de afdeling heffingen in staat is binnen tien minuten haar zaken af te tikken. Terwijl andere gemeentelijke onderdelen af en toe vastlopen in slechte communicatie of erger... in het voeren van géén communicatie. Het geeft te denken. Dat wel.

 

ArjenAdamsAppel

 

 

maandag 23 februari 2015

 

Hij klopt, hij veegt en hij zuigt

 

Herinnert u zich de innovatieve ‘klopzuigers’ van Amerikaanse makelij? Bedacht en geproduceerd in de fabrieken van Hoover in Ohio. De marketeers van Hoover wisten wel raad hoe de Nederlandse huisvrouw van de voordelen van dit apparaat te overtuigen. Ze bedachten een slagzin zo sterk dat ik minstens veertig jaar na dato deze nog probleemloos kan opdreunen.

 

Gasten stuurden voorafgaand aan hun komst een uitermate vriendelijk verzoek. De korte versie van het bericht was dat hygiëne wegens stofallergie bijzonder op prijs werd gesteld.

Het zou flauw zijn te zeggen dat ik uit routine altijd zorg voor een brandschone toko. Geen pluisjes onder het bed. Geen spoor van stof op het profiel aan de bovenzijde van de deurposten. En het uitkloppen van de mat in de badkamer staat standaard op mijn to-do list.

 

Eindcontrole

Nee dit is serious business. De overtreffende trap van kloppen, vegen en zuigen. Om zeker te zijn vraag ik mijn dochter van ruim elf jaar om de eindcontrole uit te voeren. Met een uitgestreken gezicht gaat ze met haar slanke vinger langs de risico vormende zones. En geeft me af en toe - bij wijze van geruststelling - een knikje.

 

Stofdeeltjes

De controle verloopt vlekkeloos tot het moment waarop we bij de radiator in de badkamer aankomen. Haar vinger past namelijk erg goed tussen de warme witte buizen van dit verwarmingselement. Precies de plek waar ik niet had schoongemaakt en zij een spoor van grijze stofdeeltjes ontdekt. Gedecideerd doet ze verslag en geeft mij opdracht nog een tandje bij te zetten. In mijn hoofd klinkt: “hij klopt, hij veegt en hij zuigt” en ik stroop de mouwen nog even op.

 

ArjenAdamsAppel

 

 

woensdag 18 februari 2015

 

Ruteketuur of lellebellevaar?

 

Ganzen vliegen naar het noorden dus hangen we de winterjas in de kast. De kramsvogel is familie van de lijster en de groene specht zien we vaker op de grond dan roffelend in een boom.

 

Ik noem mijzelf gastheer. En word geacht over een zekere mate van kennis te beschikken. Kennis over het esdorp Loon en het meanderend beekje het Loonerdiep. Over de fietsknooppunten in de directe omgeving. Over de openingstijden van Albert Heijn in Assen. En over voorkomende vogels in het Nationaal Park de Drentsche Aa.

 

Met wat boerenverstand kom ik een heel eind. Het Loonerdiep stroomt aan de oostzijde van het dorp, doorsnijdt de Looner Esch en is onderdeel van het stroomdallandschap Drentsche Aa. Fietsen en navigeren met behulp van knooppunten informeert over de af te leggen route en de afstand tussen elk knooppunt. Met tussentijds geruststellende richtingsbordjes zodat u weet dat u zich op de goede weg begeeft. De buurtsuper is meer open dan gesloten en op zondag slapen ze uit.

 

En hoe zit dat met kennis van de vogelpopulatie meneer Snijder?

Het herkennen van een zingende vogelvriend in de rietkraag bij het ven valt mij zwaar. Hoor ik daar een ruteketuur of lellebellevaar? Ik voel behoefte aan wat visuele ondersteuning. Een kleine verrekijker plus een oud exemplaar van Zien is kennen helpen me gelukkig op weg.

 

Ach en zeg nou zelf. Al doende leert men zelfs zijn eigen omgeving beter kennen. Zoals het een goed gastheer betaamt.

 

ArjenAdamsAppel

 

 

maandag 9 februari 2015

 

Een Bed&Breakfast beginnen?

 

Een Bed&Breakfast beginnen? Dat meen je niet! Dat waren zo ongeveer de woorden van mijn accountant wanneer ik tijdens onze ontmoetingen van de aflopen jaren dit onderwerp ter sprake bracht.

 

Hij kon zich er niets bij voorstellen en raad eens... hij had natuurlijk volkomen gelijk. Want een accountant kijkt naar cijfers, naar investeringen van kapitaal en arbeid. En naar omzet en winst uit onderneming. Dat het gemiddeld uurtarief voor een eigenaar van een Bed&Breakfast waarschijnlijk onder het minimumloon zou duiken, moest hem gegeven worden.

 

Nu tien jaar later zijn de kaarten anders geschud. Het leven bestaat uit zoveel meer dan het najagen van resultaat en groei. En was het niet zo dat je altijd je hart moet volgen?

 

Dus daarom heb ik in de zomer van 2014 besloten alle goede adviezen in de wind te slaan en Bed&Breakfast AdamsAppel op te starten. Na een fikse renovatie en verbouwing van de westvleugel van het huis in Loon, is per 1 januari 2015 AdamsAppel een feit.

 

In dit blog post ik regelmatig ervaringen en belevenissen als gastheer Bed&Breakfast AdamsAppel. Voel je van harte uitgenodigd te reageren.

 

ArjenAdamsAppel

Loneresweg 27

9409 TL Loon

The Netherlands

T  +31(0) 6 2525 6225

© Copyright 2017 Bed&Breakfast AdamsAppel  Disclaimer  Website Arjen Snijder Het Noorden Communiceert